• Nowości
  • Polecamy

Wyniki konkursów

Konkurs "Sowa mądra głowa"

Konkursy "Sowi las" i "Sówka mądra główka"

Metody badań i ochrony sów (red. R. Mikusek)
"Metody badań i ochrony sów"
(red. R. Mikusek)
do nabycia w siedzibie
Fundacji Wspierania Inicjatyw Ekologicznych


Free PageRank Checker


Witrynę odwiedziło: osób
puchacz - rys. M. Skakuj

Puchacz


Bubo bubo (Linnaeus, 1758)



Dorosłe: największa sowa europejska, nieco większa od orlika (ok. 60-70 cm). Waga 2-4 kg, przy czym samica jest o ok. 15% większa od samca. Upierzenie w tonacji ciemnobrązowej z licznymi kreskami i plamami czyni tą sowę, pomimo dużych rozmiarów, słabo widoczną w terenie. Charakterystyczne duże, pomarańczowe oczy (żółte u podgatunku - a wg nowej taksonomii - gatunku Bubo ascalaphus z Bliskiego Wschodu i pn. Afryki) oraz długie 8 cm pióra uszne, które trzyma w pozycji horyzontalnej, a w momentach niepokoju - unosi. Szlara słabo zaznaczona. Skok mocno opierzony, pazury długości ok. 4 cm.


Młode: opuszczają gniazdo na piechotę w drugim puchu. Później, jako lotne, są tylko nieco ciemniejsze od dorosłych.


W locie: łatwy do pomylenia z myszołowem czy orlikiem. W locie aktywnym twardo uderza zgiętymi skrzydłami, lot nieco chwiejny (góra-dół). Potrafi robić nagłe, zwinne zwroty.



Puchacz w locie - rys. M. Skakuj, T. Zając
Puchacz - sylwetka w locie

Gatunki podobne: Od innych gatunków sów znacznie większy. Zbliżonych rozmiarów jest puszczyk mszarny, który ma jednak bardzo wyraźną szlarę i małe, żółte oczy (gatunek nielęgowy w Polsce).



autor: Romuald Mikusek



Sponsorzy projektu

Projekt dofinansowano ze środków:
Narodowego Funduszu Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej

oraz
Wojewódzkiego Funduszu Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej w Krakowie